YAZƏM
Gözsüz üzlər, amma gülümsəməklə — süfrə arxasında, harada ki yemək yox, zorakılığın metaforası var. Buradakı xoruz döyüşləri — quşlar haqqında deyil, aqressiyası çoxdan əyləncəyə çevrilmiş insanlar haqqındadır. Bu — absurd teatrın səhnəsidir, burada qəddarlıq çəngəllə nəzakətlə təqdim olunur. YAZƏM — istehzanın və üzü olmayan döyüşün yanaşı addımladığı andır.