"Musiqiçi"

O nə istəyir, nə də öyrədir — sadəcə dayanır. Bütün dövrlərin şahidi kimi, gözlərində minilliklərin yorğunluğu ilə. Bədəni — çatlardan, səslərdən, qum dənəciklərindən və yuxulardan ibarət bir xəritə kimidir. Quşlar onun üzərinə qayaya qonurmuş kimi qonurlar. Çünki o — tərpənmir. Çünki o — diridir. Əlində alət var — amma oynamır. O bilir: bəzi aləmlərdə səs belə cinayət sayılır. Ona görə də onun nəğməsi — melodiya yox, səssizlikdir. Bu — portret deyil. Bu — portaldır. Həssaslıqdan, çarəsizlikdən, qorxudan keçən bir yol — içindəki sakitliyə doğru. Və əgər uzun baxsan, elə bil bir səs eşidirsən. Çöldən yox — özündən. YAZƏM — səssizliyin boşluq yox, dərinlik olduğu haldır. Harada ki, hərəkətsizlik zəiflik deyil — hər şey dağılanda belə dayanma gücüdür. Harada ki, həssaslıq çat deyil — girişdir. Özünə. Başqasına. Həqiqətə.